Willemsson - Blind !

Willemsson, de zoon van Willem Vermandere, eindelijk in het voorprogramma van zijn vader. Weliswaar met een dag tussen de twee optredens in, maar toch. In een grapje tussendoor vertelde hij dat hij door cultuurcentrum De Breughel gebeld werd voor het optreden… door een zekere ‘Clijsters’. Dan dacht hij aan Kim en tja, dat herkende hij. Ongetwijfeld is hem al duizend keer gevraagd of hij dan wel de zoon was van… Wellicht helpt die naam om bepaalde deuren te openen, al leek het of hij dat vervelend vond. Wil hij onder de vleugels van z’n vader uitkomen en niet met hem vergeleken worden? Dan noem je jezelf niet Willemsson, toch?

Ik was aangenaam verrast door de muziek. Het lijkt in niets op Willem, en dat is maar goed ook. Het zou als een flauw afkooksel bekeken worden. Nu is het authentiek! Over het optreden kan ik weinig slechts zeggen. Het begon rustig en ging toen crescendo: goede muziek, goed gebracht. De stem soms wat onzeker of net niet voldoende bereik. Ik heb achteraf de cd gekocht. Jonge, beloftevolle artiesten moet je steunen.

De voorstelling heette trouwens niet ‘Blind’, maar ‘Blaaind’ – ‘blind’ in het Engels ;-). Verrassend toch, de zoon van Willem Vermandere die in het Engels zingt. Misschien is het een manier om afstand te nemen van zijn vader, maar ik vind het niet zo’n goeie keuze. De uitspraak was duidelijk van een Belgisch/Engelse kwaliteit, de teksten waren niet pittig, veel herhalingen, weinig catchy, maar dat krijg je wellicht als dat niet je moedertaal is. Toch eens overwegen om “in de taal van zijn moeder” te zingen. Ook wat bindteksten betreft heeft  hij nog het een en ander te leren.

Misschien toch eens bij papa in de leer gaan?