Jummoo - AEIOUY

In den beginne was er muziek en muziek was bij Jummo, maar Het Publiek wist nog van niets. Alle dingen zijn door muziek geworden en zonder muziek is geen ding geworden dat geworden is. Toch niet bij Jummoo. Jummoo verscheen in een theater. Dit was den beginne van Jummoo. Jummoo stond op de planken en zong in de duisternis. De duisternis heeft het niet gegrepen. Het licht scheen in de duisternis en Jummoo heeft het gegrepen. Jummoo werd twee en alle dingen werden wat ze waren. In dat licht kwam Comedia dell’Arte en Jummoo heeft het gegrepen.  Al enige tijd was er nu Jummoo. Jummoo op de planken, Jummoo in het licht met Muziek en Comedia dell’Arte en met Jummoo. Jummoo met twee in één en alle dingen werden meer dan ze waren. Jummoo heeft het gegrepen, Het publiek begrepen. 

 In zijn jongste Jummoo ontmoet Ron De Rauw zijn nieuwe twin-performer Frederik Caelen (les Ballets C de la B), een onconventioneel accordeonist, extravagant pianist en een deep-throat zanger. Frederik, zen-is-my-middle-name, moet optornen tegen de immer hyperactieve Ron, die met zijn stembanden over ongekende wegen scheurt. Visuele humor en muziek is hun olie en benzine. Gitaar, accordeon en piano hun vehicule.