Rik Schoofs, voorvechter van het Breese dialect
Vèè zuiwe Schoverik oniêr aandoon meeste vèè neet op z’n minst probère iêver deze plat-könner uich int plat te sjri-jve. Mer om het lèèsbaar te hauwe, toch mer wi-jer int AN.
Rik Schoofs (Bree, 28 mei 1925 – Genk, 10 februari 2006), Schoverik, is bijna heel zijn leven met taal bezig geweest. In zijn prille jeugd schreef hij al gedichtenbundels, later ook een roman en een driedelige bloemlezing voor het secundair onderwijs. Hij was een voorvechter voor het behoud van het dialect en maande iedereen aan om tenminste thûs möt de keiner plat te kalle.
In oktober 1988 presenteerde Rik Schoofs de eerste uitgave van zijn dialectwoordenboek. Later volgden nog andere werken en een fotoboek. Tal van boeken en publicaties staan op zijn naam. Behalve aanvullingen op zijn Breese dialectwoordenboek verschenen ook pareltjes als Kal wi-j Kook en Vergèèt-maar-neet’sjes. Hij had zijn eigen radioprogramma bij de lokale zender Atlantis, hield regelmatig vertelavonden in het dialect en schreef artikelen over taal en dialect in Het Ezendröpke. Als eerste heeft hij de geschiedenis van Beek gebundeld, bestudeerd en uitgegeven in het boek Beek aan de Aa.
Behalve schrijver en dialectkenner was Rik ook een bekende Breeënaar, die zich sociaal engageerde. Voor de Derde Leeftijd verzorgde hij mee de ledenblaadjes. Verzamelpunt bij uitstek voor dialectwoorden, zegswijzen en begrippen was de wandelclub van de Derde Leeftijd. Rik werd samen met zijn echtgenote Christine Prinsepaar vanne dorde Jeugd.
